Prawdziwa droga krzyżowa. Cierpienie – to słowo, które dobrze oddaje ostatnie kilometry podróży.
Świadectwa uczestników
-
Robert l.25
-
Piotr l.34
Powiem krótko i szczerze. Taka droga krzyżowa powinna być organizowana co miesiąc jak się to robi w Gietrzwałdzie / Olsztyn.
-
Renata l.44
Pozdrawiam wszystkich . Przeszłam EDK z Lublina do Wąwolnicy i nadal jestem zdziwiona, jak to możliwe.
-
Sz. l.30
Właściwie do ostatniej chwili wahałem się czy iść, ale zaczepiła mnie w Katedrze Starsza Pani mówiąc, że będzie się modlić, tu w Katedrze – Matce lubelskich kościołów byśmy szczęśliwie doszli.
-
Ola l.20
Nabożeństwo Drogi Krzyżowej w formie jaką zazwyczaj spotyka się w Kościele może i pobożne i do świętości podprowadzające, ale ja go po prostu nie lubię, nie umiem się tym modlić.
-
Basia l.22
Pierwszą myślą, gdy usłyszałam o EDK było: „Nie!”. Nie sądziłam, że to może być coś dla mnie, że to może być Droga, którą będę w stanie pokonać.
-
Magda l.20
Kiedy usłyszałam, że EDK wyrusza w tym roku po raz pierwszy od razu postanowiłam się zapisać, gdyż chciałam przeżyć coś niezwykłego i od dawna czułam potrzebę aby to właśnie w Wielkim Poście moja wiara odżyła na nowo…
-
Katarzyna l.32
Boże dziękuję Ci za odwagę o decyzji o podjęciu trudu pokonania EDK.
-
Agata l.18
Zdarza się, że mimo uczestnictwa w drodze krzyżowej nie dostrzegamy jej sensu tu było inaczej.
-
Michał l.19
Najmocniejszy chyba moment dla mnie w całej pielgrzymce był na samym początku drogi.