Wyszłam z kontuzją, z przeświadczeniem, że przejdę chociaż trochę i zadzwonię by mąż mnie zabrał – przeszłam całą Drogę. W tamtym roku także byłam, nie chciałam tego odpuszczać. Ta cisza i ten czas był mi potrzebny by spojrzeć na to co dzieje się w moim życiu i utwierdzić się w tym, że tylko spojrzenie przez pryzmat Chrystusa pozwala uzyskać pełniejszy ogląd, więcej zrozumieć czy też pogodzić się i zaakceptować to, że nie wszystko jest się w stanie pojąć.
Świadectwa uczestników
-
Magdalena l.32
-
Kamil l.25
Przy takim poziomie wyczerpania i trudności na trasie czerwonej, człowiek zaczyna się zastanawiać nad tym jak bardzo kocha nas nasz Pan i jak bardzo wartościowi jesteśmy w Jego oczach, skoro za nas cierpiał i umarł. Nasze trudności podczas EDK były niczym w porównaniu z Jego mękami, ale w pewien sposób można było się zbliżyć do Pana i Jego krzyża w doświadczeniu i trudzie Ektremalnej Drogi Krzyżowej.
-
Sebastian l.26
Dla mnie uczestnictwo w Ekstremalnej Drodze Krzyżowej, było rzeczywiście wyjątkowe. Może brakowało w nim duchowych uniesień. Było prostym trwaniem z NIM, tym który jest najważniejszy w moim życiu.
-
Henryk l.61
Dziękuję Panu Bogu za to, że mogłem być uczestnikiem EDK i mogłem po 11 godzinach Matce Bożej Kębelskiej podziękować za wykonanie zadanie. Chwała Panu
-
Renata l.43
Droga krzyżowa 44km. Na końcu tej drogi czułam ekstremalne zmęczenie, ból mięśni.
-
Łukasz l.24
To był mój pierwszy raz na EDK. Już jak się zapisywałem Duch mówił mi, że będzie niezła sieka przynajmniej tak to zrozumiałem.
-
Agata l.21
Rok „cudów” ciągle mnie zadziwia. Wszyscy moi znajomi z uczelni, z którymi postanowiliśmy wyruszyć na EDK zrezygnowali, bo pogoda, stan zdrowia etc. a ja stwierdziłam, że spróbuje.
-
Maria l.61
Kiedy usłyszałam ile osób będzie iść tej nocy, to się przeraziłam. Jak przeżywać w skupieniu drogę krzyżową w takim tłumie?
-
Waldek l.45
Cudowne spotkanie z Bogiem i z ludźmi.
-
Andrzej l.28
Po raz drugi brałem udział w EDK. W poprzednim roku trasa Tomaszów-Zamość okazała się bardzo ciężka i długo myślałem „nigdy więcej” pomimo, że EDK bardzo dużo mi dała.